Dolly & Dutsy (gevonden baby Houtduifjes)

Dolly’s story

8 Augustus 2017

Dolly gevonden. Waarschijnlijk rond de twee weken oud.

In de zomervakantie van 2017 kwam mijn kleine nichtje van 5 jaar bij ons logeren. Nadat we hadden ontbeten was het tijd om tussen de buien door Tess en Rico uit te gaan laten. Terwijl we halverwege onze route onder een paar bomen door liepen, viel er ineens iets uit de boom. Tess en Rico waren gelijk alert en wilden er naar toe. Dichterbij gekomen bleek het iets te zijn wat bewoog. Nadat ik de honden op veilige afstand tot zit had gebracht was ik toch wel heel benieuwd… Kijk nou zei ik tegen mijn nichtje het lijkt wel een vogeltje. Toen ik omhoog keek zag ik moeders op het nest zitten… 7 meter hoger… Moeder bleek een houtduif te zijn. Tsja en dan he.. In die bomen klimmen was geen optie, met een ladder kwam je er onmogelijk bij en het begon steeds harder te regenen. Volgens nichtje heten alle duiven Dolly..

Baby Dolly belande in mijn vest en begon aan zijn nieuwe avontuur…

Waar te beginnen als je thuis komt met een doorweekte bange babyduif?

Lang leve google! Wat eet een baby duif? Dit was behoorlijk variërend van bevroren kikkererwten tot  een papje van geklutst ei, duivenvoer en brood/beschuit/cracker. Maar onze Dolly had daar weinig trek in. Uiteindelijk kwam ik op het idee om van wat kippenvoer van onze eigen kippen een papje te maken. Dolly vond het heerlijk en at vol enthousiaste zodat ook de hele keuken er aan moest geloven. Water deed ik in een klein spuitje en deed dit in zijn snavel, dit ging prima. Nadat een kartonnen doos met zaagsel, hooi eten en drinken was geïnstalleerd kon Dolly in z’n nieuwe home. De daar op volgende dagen at Dolly z’n kippenvoer papje, geweekte stukjes boterham, gekookte eieren, eierkoek alles wat hij maar lekker vond. Na een aantal dagen kwam mijn vader langs die vroeger thuis ook duiven had gehad. Ondertussen had ik duivenvoer bij de winkel gehaald maar ik dacht dat de stukjes mais en andere zaden veel te groot voor Dolly zouden zijn. Maar Pa dacht dat dit wel kon en deed voorzichtig het snaveltje open en deed er een zaadje in. Dolly slikte het gelijk door. Wow dat was fijn, dat schilde uren voeren en kliederen op een dag met papjes. Een dag of twee later at en dronk Dolly zelf van de graantjes en zaadjes. Elke dag woog ik Dolly om te kijken of hij aan kwam. Na een week ben ik hier mee gestopt omdat hij prima groeide.

Voor het eerst naar buiten en leren vliegen..

Een babyduif groot brengen is een, maar hoe een duif weer terug de natuur in krijgen is stap nummer 2. Ondertussen had Dolly een nieuw kotje gekregen in plaats van zijn kartonnen doos. Ik nam Dolly met mooi weer met kotje en al mee naar buiten zodat hij opnieuw aan alle geluiden en buiten kon wennen. Dolly was na een aantal dagen gefixeerd geraakt op mijn vingers omdat hij daar eten mee kreeg. Buiten zette ik hem vaak op het gras zodat hij aan die ondergrond kon wennen en omdat ik benieuwd was wat hij zou doen. Zodra ik weg liep kwam Dolly met een noodgang achter me aan. Later zette ik hem op mijn schouder zodat hij als ik door de tuin wandelde kon wennen aan de omgeving.

In het begin van de derde week dat Dolly bij ons was ben ik begonnen met vlieglessen.. Ik zette Dolly op mijn arm en bewoog mijn arm steeds harder heen en weer, zodat hij om zijn evenwicht te houden zijn vleugels steeds moest uitslaan. Op 21 augustus was het dan zover, voor de eerste keer vliegen. Volgens mij vond ik het zelf nog spannender dan Dolly. Nadat ik hem van de grond pakte, gooide ik Dolly in de lucht. Zodoende begon hij vanzelf met zijn vleugels te slaan. Na vier dagen oefenen werd de achtertuin te klein, dus verhuisden we de vlieglessen naar het pas gedorste stoppelland een paar meter lopen vanaf ons huis. Als ik Dolly in de lucht gooide ging het vliegen prima maar zelfstandig vanaf de grond ging nog niet. Na weer twee dagen liep ik een eind van Dolly weg nadat hij geland was. Na 10 minuten werd mijn geduld en roepen beloont en kwam Dolly recht op me af vliegen en belande op mijn schouder. Op zondag de 27e augustus vloog Dolly in de namiddag een boom in die grenst aan ons perceel. Hier bleef hij zitten en had het zichtbaar naar zijn zin. Ik vond het best spannend maar ook de nacht verbleef Dolly in die boom. De volgende morgen rond 7 uur ben ik gaan kijken en ja hoor hij zat er nog. Nadat ik met een bakje eten had gerammeld kwam hij keurig naar me toe. Dit ging de daar op volgende dagen het zelfde. ’s Middags deed ik Dolly naar buiten  en de volgende morgen riep ik hem weer en kwam hij terug.

Alleen EEN probleempje…

Wij hebben twee katers Brauwny en Youri die ontzettend goed zijn in muizen, mollen, waterhoentjes, kippen en… duiven pakken!!! En we onze Labrador Tess die alles wat beweegt en fladdert het liefst ook van de aardbodem laat verdwijnen.. Zie dan eens Dolly met een gerust hart in je tuin achter te laten.. Vanaf het begin heb ik gedacht… elke dag dat ie leeft is er 1 en dan heeftie een goed leven gehad.. Op hoop van zegen! Tot nu toe is het goed gegaan en leeft onze Dolly nog steeds.

Making friends

Onze Maincoon Gaby woont bij ons in huis. Dit omdat ze er nog niet zolang is en omdat ze nog moet wennen aan de honden die buiten zitten. Omdat Gaby binnen zit deden we het hok van Dolly altijd goed dicht zodat ze er niet bij kon.. Maar wat bleek Gaby vond Dolly hartstikke leuk en kon uren naar hem zitten kijken..

Live entertainment voor Gaby